Pagina:Josephi Rodrigues de Mello De rusticis Brasiliae rebus Prudentii Amaralii De sacchari opificio carmen.pdf/204

Quas modica ſitiens ſi quiſquam diluat unda,
Arentes grato fauces humore rigarit.
Dum fluitat labro dulcis liquor, exere cola,
Et cribrata alio diſtendens lintea vaſe,
Qua rareſcentes pandit textura meatus,
Illum tranſmittes: quæ pars ſubtilior, ibit;
Stabit, & in colo ſidet, quæ craſſior, imo.

Sic percolatum curant denſare liquorem,
Incenduntque novos ignes: nova ahena parantur,
Mole minora alijs, magnaſque īmitantia pelves.
Munus cuique ſuum; nam pelvis prima receptos
Perpurgat latices tum decoquit altera; blande
Tertia condenſat; denſatos acrius urget,
Ac lento ſimiles tandem efficit ultima viſco.
Arte opus hic: operum haud ſegnes vigilate magiſtri,
Et viros nervoſque omnes intendite: nuſquam
Culpa magis nocuit, ſtetit aut incuria tanti.
Sæpe tot exhauſtus curas: duroſque labores
Ludit inexperta tyrinculus arte magiſter.
Artifices res illa manus, longoque repoſcit
Edoctas uſu. Conniſi corpore toto
Prælongo ſuffixa gerunt cochlearia conto,