107
solum praenoscitur a Deo domino nostro vero iudice, aeque dictum cordeque retentum dinoscente, qui nobis adversum incredulos auxilietur.
AZOARA XXXII.
In n. etc. Genus humanum, Deum time, quoniam horae maximae terraemotus est timendus, die resurrectionis, quando nutrix suum alumnum renuet praegnans aborsum faciet, omnisque (licet falso) videbitur ebrius. Quoniam Deus malum inferet gravissimum: qui scripto notabit omnem insipienter ratiocinantem in Deum, et sequacem diaboli mali. Singulos namque tales aberrabit, et ad ignis poenam mittet. Quare de resurrectione dubitat quisquam? Nonne vos e terra primo plasmavimus? secundo a spermate praeiacente, sanguineque sequente? tertio coagulata massa? quarto forma similitudinis, non nunquam dissimilitudinis produximus? Vobis quidem ad plenam noticiam ex plano singula, qui matris alvum conceptui mansionem ad terminum scitum efficio: post quem pueros educo, et ad virilitatem integram adduco. Et erit quidam mortis iuri cito suppositus, quidam autem ad vitam peiorem deductus: ubi primo discretus inscius efficitur. Terra quidem stabilis aqua super ipsam cadente, movetur atque fructificat 41: et ex omni nascentium genere duo parilia decentia per eam orta sunt. Haec quidem digna sunt memoria, quod Deus est veracissimus, mortuos vivificans, et omnipotens, et e foveis resuscitans omnes in hora totius experte mendacii. Quidam in Deum insipienter invecti, libro manifesto contradicentes, in hoc saeculo dedecus, et in futuro poenam ignis patientur, secundum actuum praecedentium mensuram, Deo nocente nemini. Quidam item non recto modo Deum invocantes, si quid boni lucrantur, credent in illum: si quid autem mali, faciem suam avertunt. Et sic hoc, aliudque saeculum, quod est damnum maximum, amittent. Errore autem longinquo involvuntur, quoniam Dei loco bonorum et malorum impotentes adorant, proniores ad sibi nocivum, quam ad commodum: Sicque dominus est pravus, sibique servientes nequam et imperiti. Deus autem omne suum velle complens, Paradisum iocundam credentibus et benegerentibus tribuet. Aestimans Deum nequaquam futurum vindicem in hoc, saeculoque futuro, per funem coelestem ascendat, et an sic sua quiescat iracundia, perpendat. Iam tibi coelitus missa re manifesta, quos vult, in viam rectam Deus diriget: qui super omnia potens, illa die credentium et Iudaeorum, ac leges variantium Christianorum, item et gentilium ac incredulorum iudex atque discussor intererit. Nonne videre queunt, qualiter universa coeli terraeque, ac sol et luna, simul et sidera et montes, ac arbores et bestiae, pluresque gentium, caeteris in malo suo manentibus, Deum adorant? A quo quilibet dedecoratus, et repulsus, nusquam honoratur. Controversantibus Deo, simul et incredulis, ipse totum velle suum perficiens, vestes igneas adaptabit, eorum ventres et capita, cutesque foco volvens perpetuo, exireque inde volentem repellens, ut fervorem indeficienter degustet.
¶ Credentibus, et benefacientibus paradisum praebens, illis armillas aureas, et margaritas, moniliaque, vestesque sericas adaptabit, viamque rectam, verbumque gratum edocebit. Incredulis autem, et a via praemonstrata se divertentibus, et templum Haran, cuius peregrinationem iugemque mansionem aeque bonas posuimus, minime diligentibus, vel malum inferentibus malum gravissimum imprimet. Abrahae quidem hoc templum fundare, et ipsum benedicere ac emundare, propter advenientes et inibi morantes, ac Deum
