LIBER PRIMUS
I. De Alkorano et quod deus verus non sit auctor eius. Est liber legis Arabum Alkoranus ob praeceptorum collectionem atque Alfurkanus ob discretam capitulorum separationem nominatus. Habet et alia nomina. Dicunt quidam observatores libri illum aliter in Oriente et aliter in Hesperiis partibus distingui. Occidentales enim post orationem, quae praemittitur et mater libri nominatur, aiunt totum librum Azoras seu capitula CXXIII. Orientales vero primam Azoram aiunt durare usque Soret Amram, quod est quintum capitulum in libro Hispaniarum. Hic liber, ut in Hispania legitur, in Latinum versus per nos visus est et ubi de hoc libro legis quicquam allegamus, illud in Latino illo haberi dicere intendimus.
Huius auctor videtur apocryphus. Aiunt enim quidam Arabes ipsum Mahumetum quendam de Arabia de genere Ismaeli composuisse. Alii vero dicunt Mahumetum dixisse hunc librum in septem viris a deo descendisse, quos nominant. Alii dicunt mortuo Mahumeto quattuor differentes et discordantes Alkoranos per quattuor, quos nominant sibi adversantes, compositos. Dicunt etiam quidam hunc, qui in usu est, Merban filium Elheken composuisse et alios igni tradidisse. Fertur etiam Elgag virum potentem LXXXV sententias detraxisse de libro et totidem alias addidisse. Legimus in Chronica Mahumeti et regum suorum successorum, quomodo Gomar secundus rex post Mahumetum ordinavit orationes fieri in singulis templis in mense Ramadan et Alkoranum completo mense perlegi. Cui successit Odiner, qui auxilio aliorum integritatem Alkorani primo collegit. Ex quibus certum est licet Mahumetus aliqua praecepta ex testamento et evangelio collegerit, quae praecepta dei seu Alkoranus dicebantur, tamen liber iste in sua integritate post eius obitum collectus est.
Liber vero ipse in primo capitulo sic dicit: «Omnis adversarius Gabrielis hunc librum tuo cordi per creatorem intimantis ipsumque divino praecepto tuis commissum manibus etc.» Haec ut dei verba ad Mahumetum leguntur et saepissime in libro eadem sententia repetitur, quae vult solum deum creatorem auctorem libri esse. Sed ut sapientiores Arabes et verae historiae habent et liber ipse atque nomen Alkoranus ostendit, tunc est collectio quorundam praeceptorum, quae quidem collectio nullo modo deo vero attribui potest. Unde ipse colligeret, qui est ipsa sapientia? Oportet igitur, quod collectio, quae non potest nisi in tempore fieri, nequaquam deo adscribatur, cuius operatio est supra omne tempus sine successione. Cui igitur debet adscribi collectio nisi homini, qui de diversis scripturis collectionem facit et collecta, ut vult, appellat, quemadmodum haec collectio Alkoranus dicitur? Ideo quidam sapientes libri defensores aiunt collectionem esse humanam, intimationem vero dei per Gabrielem esse. Verum est collectionem hominis esse; sed quod deus creator universi per Gabrielem ipsum librum intimaverit cordi Mahumeti non potest esse verum, cum illa in libro contineantur, quae ob suam turpitudinem iniustitiam et notorietatem mendacii et contradictionis deo sine blasphemia adscribi nequeant.
Alius igitur erit auctor eius quam deus verus; nec potest esse nisi deus huius saeculi. Hic enim deus est, qui excedat «mentes infidelium, ut non fulgeat illuminatio evangelii gloriae Christi, qui est imago dei» invisibilis, quibus cum evangelium sit opertum, ipsi pereunt, ut Apostolus Corinthis scribit. Hic deus seu «princeps huius mundi», qui a principio est mendax, per aliquem suorum angelorum, qui speciem lucis et nomen forte Gabrielis assumpsit, inveniens Mahumetum hominem idolatram Venerem colentem et omnia, quae huius mundi sunt, concupiscentem ad hoc aptissimum per ipsum principaliter et eius successores mendosum Alkoranum collegit, cui haereticos Christianos et perversos Iudaeos aptos ad hoc consiliarios adiunxit; uti fuit Sergius Nestorianus et Iacobita Baheira et Iudaei Finies et Abdia nomine Salon postea dictus Abdalla, ut verae historiae de hoc apud Arabes reperiuntur. Et licet multa videatur testimonia continere de laude testamenti et evangelii et prophetarum Abrahae, Moysi et maxime Iesu Christi filii Mariae virginis tamen cum illis omnibus quo ad verum et salutarem finem contradicat, ut infra patebit, potius ad decipiendum haec laudes positae credentur.
II. Quid continet Alkoranus secundum eius laudatores. Dicunt autem sequaces Mahumeti bona intentione Alkoranum scriptum et continere Mahumetum orphanum erroneum seu idolatram atque pauperem, legis et scripturae penitus ignarum solum nativam Arabum linguam scientem, multas uxores habentem a deo
