comparavi. Editiones habui, non omnes quidem, fed nobiliores; Tigurensem, Porti Hamburgensem, Lugdunenfem anni 1626, Fabricianam, Londinenfem, inter quas eminet Fabriciana. Tigurenfis, anni 1558, omnium est prima, et Latinam verfionem habet adiunctam, innominato interprete, cum duodecim eiusdem notulis,. parvi quidem momenti, fed quas repetendas duxi, ne illarum memoria periret. Etenim bis tantum, puto, fuerunt execufae; primum in hoc rariflimo Tigurenfi libro, deinde in Lugdunenfi versionis Latinae absque textu editione anno 1559 vulgata, nec minus rara. De hoc innominato interprete cum nihil reperirem » Morellium adii, praeftantiflimum Bibliothecae Marcianae praefectum, in hiftoria literatia regnantem; a quo id accepi refponfum: „Interpres Latinus quinam fuerit, cum Fabricio ignoro. Cepisse ille videtur fructum quem optabat suae de nominis occultatione follicitudinis; quandoquidem. tefiatur Conr. Gesnerus in Epiftola ann. 1562 ad Guillelmum Turnerum de libris a se editis, Tiguyi impreffa ann. 1566. cum vita
