Jump to content

Pagina:Nos in schola latine loquimur - Ars latine loquendi.pdf/100

E Wikisource
Haec pagina emendata est
— 86 —

Th. Quanta discrepantia (dissimillitudo — contraste) inter vocem meam quassam (cassée) et illius tinnulam (argentine), nitidam et candidam.

A. O vocem tuam languentem, quae in legendo uno tenore est (monotone).

H. Uno tenore ille legit, sine ulla mora interposita.

P. Cur tu vocem non inflectis (varier)? qui bene velit legere, sonum vocis oportet modo intendat, modo remittat (hausser, baisser).

L. Contende vocem (parlez haut); lege contenta voce (haut): quam poteris maxima voce (aussi haut que possible); quantum poteris voce contendas (crier).

B. Vox tua tam lenis est (faible, douce), ut nemo ferme quod legis, intelligat.

E. Quisquis nostrum legit, eum voce noscito (je reconnais chacun).

H. Vox tua scinditur; tibi est vox scissa (criarde).

S. Tu nihil nisi susurras (chuchoter); mussas. Tu nimis submisse loqueris (trop bas).

F. Audite, quam legat gravi voce (basse).

Sono vocis legit gravissimo.
Admiror gravitatem vocis praeclarae tuae (ta belle basse).

Mr. Tu multa verba perperam etiuntiasti (mal prononcé).

H. Animadverti, r litteram te dicere non posse (prononcer).

G. O litteram correpte, a producte dixisti (bref, long).

C. Illud verbum aliter scribitur quam enuntiatur (prononcer).

P. Tu litteras valde dilatas (tu traines en prononçant les mots).

Tu verba, litteras obscuras (prononces peu distinctement).

Tu pudidius exprimis litteras (d'une manière affectée).

A. Locutio tua est emendata (prononciation bonne et correcte).