Triennium intercessit, cum haec «Ars Latine loquendi», primum prodiit.
Interea compluribus in locis a viris litteratis in judicium vocata praeter exspectationem uno fere, quod quidem in nostram notitiam pervenerit, consensu benigne interpretata, approbata, linguae Latinae studiosis commendata est.
Sic autem de opusculo existimant: hoc genere litterarum pueros certe non minus delectari quam ad amorem studiumque linguae Latinae excitari; docendi rationem popularem esse et festivam; latinitatem, licet satis multi in librum irrepserint errores, ceterum tamen puram atque emendatam; singula denique capita jucunda excellere varietate magnaque copia rerum.
In hac nova editione ordinem ac dispositionem operis mutanda non esse putavimus; contra nobis curae fuit tam latinitatem et quae praeterea correctione indigebant, recognoscere et emendare, quam compluribus in locis rimas explere et quae saepissime adscripta est interpretationem Gallicam typis Italicis, quos vocant, a textu Latino distinguere magis et separare.
Unum praeterea caput novum (72) priorum numero addidimus multaque capiti 75 nomina urbium.
Maretioli Idibus Juliis 1909.
