Th. Etre reconnaissant, être obligée envers quelqu'un.
Pro opera tuam diligenter navata (service rendu) gratiam habeo, ut debeo, maximam.
Quod meum negotium tibi cordi fuerit, et res nostras tam officiose curas, deamo te, Syre, et gratiam habeo, ut debeo, maximam.
Pro tanto beneficio gratiam tibi habebo aeternam
(tibi gratiam debeo aeternam — reconnaissance).
Gratiam tibi, sodes. habeo (mon ami), quod tam comiter mihi viam monstrasti (d'une manière si obligeante).
M. Idem fere declarant: Bene de me meritus es (promeruisti — vous m'avez bien obligé).
Tot beneficiis me obstrinxisti (obligasti).
Tibi plurimum debeo. Apud (a) me gratiam iniisti (je vous suis obligé).
Amabo te multum (deamabo te), quod hanc operam mihi dedisti (je vous suis fort obligé).
Gratum mihi (humanissime) fecisti, qui hanc operam mihi dederis.
Filius tuus mihi gratum fecit, qui nomen meum tacuerit (je suis fort obligé à).
Id mihi pergratum erit (m'obligera beaucoup).
Tibi sum obstrictus memoria beneficii sempiterna (je vous suis attaché par les liens d'une reconnaissance éternelle). Tibi debeo gratiam maximam.
A nobis omnibus summam iniisti gratiam (nous tous, sommes très reconnaissants).
Hoc me tibi obligavit (cela vous a donné des droits à ma reconnaissance).
Quid dénique significat gratiam referre, Petroni?
P. Nostro sermone significat « témoigner sa reconnaissance ».
Nullum officium, ait Cicero, referenda gratia magis necessarium (la reconnaissance est le premier des devoirs).