Jump to content

Pagina:Nos in schola latine loquimur - Ars latine loquendi.pdf/15

E Wikisource
Haec pagina emendata est
 
NOS IN SCHOLA LATINE LOQUIMUR.
 

 
1. Colloquium de Schola.[1]

Q. Heus quo properas (quo te rapis), Semproni?

S. In scholam, Quinte, in ludum eo.

Q. Quid? quem putavi pridem egressum, tu adhuc scholae operaris (tu vas encore à)?

S. At a magistris non digrediar nisi proxime sequenti mense Augusto.

Q. Cujusnam ludum frequentas?

S. Ad scholam ito, quam magister quidam nuper aperuit, quo plurimi suburbis pueri conveniunt.

Q. Quod illi est nomen? Unde venit? Quam pridem scholam habet (tuetur, exercet)?

S. Ei nomen est Tiburtio, natione Germanus, qui primo, ut fertur, Bruxellis pueros docebat (avait une école), deinde Antverpiae ludum exercebat, postremo huc venit.

  1. Quid interest inter scholam et ludum?
    Quilibet locus, quo pueri vel adolescentes docendi convenire solent, schola dici potest. Sed omnis schola non est ludus, cum ludus illam significet, ubi elementa i. e. legere, scribere etc. docentur (ludus litterarum, litterarius).
    Attamen veteres minime dubitabant et illas promiscue appellare ludos et scholas, ubi artes liberales (les humanités), quae quasi elementa altiorum constituerent studiorum, docebantur (ludus ingenuarum litterarum).
    Academia artium vero (université) schola, non ludus est appellanda.