Unde hoc vocabulum ductum (derivatum, flexum, declinanatum, tractum) est (dérivé)? — De Graeco.
Tu a praecepto abhorruisti (tu as fait une faute contre la règle; tu praecepti oblitus es, praeceptum non observasti).
M. Quomodo Latine denotatur nomen Gallicum « essai », Alexi?
A. Commentatio de aliqua re; commentari de – écrire un essai.
M. Bene. Joannes cum Hugone in sermonem se det de hoc argumento (sermocinetur, colloquatur cum).
J. Quod argumentum, Hugo, praeceptor nobis nudius quintus decimus (il y a 15 jours) commentandum imperavit?
H. De vitio ignorantiae, quod ego jam absolvi.
J. Quid, tu id jam absolvisti? Istud tibi gratulor.
Equidem de eo nondum ne cogitavi quidem.
Et quot, quaeso, paginas complevisti (écrit.)?
H. Duodecim easque magnam partem per compendia scriptas (abréviations).
J. Satin' sanus es, homo?
Quorsum haec tam multa de vitio ignorantiae?
Nescis pracceptorem commentariis longe repetitis non delectari (amare, non arridere, placere, juvare, voluptati non esse; non libenter legere — aimer)?
H. Satius, opinor, est narrationi superesse quam deesse, (mieux vaut trop que trop peu). Ceterum nonne putas accuratam commentarii diligentiam praeceptorem potius juvare?
Insuper etiam illud est argumentum, quod accuratius exsequii (de quo plenius, accuratius, uberius, diligentius, fusius, multis verbis disserere) certe nunquam nimis sit.
J. Istud non nego; at cur ego rem tam alte petam, si praeceptor quaternis paginis plerumque contentus est (sa-
