poenam tibi injungam, ut ceteris perterritis non amplius lubeat (avoir enie) quidquam simile facere.
Meritus es mulctari vinculis (la prison); in carcerem te mittam.
Post scholam in cubiculum tuum te claudam (concludam — enfermer).
Inedia te afficiam (je vous ferai jeûner).
Fame te coercebo; incoenatus cubitum ibis.
Nihil tibi in coenam dabitur nisi frustulum panis (morceau — nisi panis et aqua).
Crimen tuum ad rectorem gymnasii deferam (dénoncer), quem cum convenero responsum tibi dabo. Ipse poenae mensuram (modum puniendi) imperabit.
Poenam exiget, non remittet.
Ob rem istam male mulctaberis (vous atirez votre compte).
Ille magnam certe in te poenam statuet (constituet).
Genus poenae certe tibi non dabit (pendet) mollissimum.
Noli te fallere: poenas lues (dabis, feres, perferes, subibis, sustinebis, reddes — vous serez puni).
Sed tute istud tibi peperisti (intrivisti).
Cave dicas, tibi non praedictum.
Satis tibi, homo ingenio insanabili (homme incorrigible), praedixi.
Etiam diverte a conspectu meo (aufer te ex conspectu meo)!
Heus, nomen quoque tuum, Frederice, de odioso mihi delatum est delicto (accusé).
An forte non furatus es heri cerasum in horto alieno?[1]
F. Quid ita, domine (Comment cela)? Ista in magno errore versentur oportet (il doit y avoir une grande erreur).
Equidem nihil mihi conscio: mea conscientia integra est (mihi nullius noxae, culpae conscius sum; nihil conscientia mordeor — ma conscience ne me reproche rien).
- ↑ Romani multa nomina, ut fructus, legumina sensu collectivo singulariter declarare solebant v.g. uva, pomum, cerasum, faba, cicer, etc.
