Omnes observabo et seorsum te praeterea.
Post scholam venito qualibet hora ad me (in cubiculum meum), est quod tecum loquar (volo rem seriam tecum agere). —
Hoc odioso negotio confecto, revertamur ad propositum, id est ad pensa vestra parum sedulo absoluta.
Quod meum est officium, id praesto (je fais mon devoir); praestate quod debetis et vos (faites vous aussi le vôtre). An potest quis arguere me officii neglecti (me officium violasse; me non religiose, diligenter officium vobis praestitisse — envers vous)?
Negligentes, idque omnibus modis, imo poenis gravissimis ad officium reducebam; neque enim educatorum praeceptorumque ullus salvo officio (sans manquer à son devoir) vitiis potest indulgere. Officio deessem nisi tempore suo vos increparem.
Quid praeclarius est, quam in officio manere (rester fidèle à son devoir); quid honestius quam officium suum facere (praestare, usurpare, explere; officio satisfacere, officio suo non deesse, officio fungi, nullam partem officii deserere — faire complètement; officium exsequi, persequi, servare, conservare, tueri, colere; omnes partes officii exsequi). Sui quisque oportet sit officii diligens (fidèle au devoir).
Nemo majore honore dignior est quam homo officii diligentissimus (très attaché au devoir).
Imprimis igitur colendum est officium (sentiment du devoir). Vobis silentium praecepi in schola; vos monui, ut tempore adsitis, sedulo studeatis neve nugis tempus perdatis.
Neque tamen sunt, quibus religio non sit (quorum animos religio non subeat — se faire des scrupules), quominus contra (secus) faciant.
