Scire studeo, ut vides, quid egeris (je voudrais bien). Verum ex te audire studeo.
Studemus culpam tuam extenuare (nous voudrions). Ah, tu studes me fallere (decipere).
Cupio alapam tibi ducere (j'ai envie de vous donner un soufflet).
Flagro cupiditate alapam tibi ducendi (grande envie - incedit mihi cupido; flagrantissime cupio).
Valde aveo scire, num res ita se habeat.
M. Quid, Stephane, habes dicere de verbo impersonali
libet?
Quid significat libet?
S. Gallice dicimus: il plaît, il convient, il fait plaisir, on aime, on veut, on est disposé.
Cauponam intranti caupo dicet. « Ecquid (tibi) libet, domine? Dic, si quid libet.[1]
Et postquam epulas apposuit: Nunc ede et bibe quantum libet. Non libet plus edere (je ne suis pas disposé, je n'ai pas envie). Age, ut libet (ut libitum est).
Si id tibi minus lubebit, non te urgebo. Sume quod tibi libet (libitum est).
Hortum amoenissimum habemus, si ambulare in eo (tibi) libet.
Lubet paululum ambulare (je veux, j'ai envie).
Quid tibi lubet, idem mihi lubet (ce que vous voulez). I, si libet, aut ego ibo pro te, si tibi non libet.
Multi ambulare omittunt, quia aut non vacat aut non libet (n'ont pas le temps).
Quid ego de hac re sentiam, non libet dicere (je ne veux pas dire).
- ↑ Dativus mihi, tibi etc. libet, licet aut poni aut omitti potest.