Attende (vide, adverte), Hugo, quid respondeas (faites attention).
Eho! plerique vestrum dormitare vel animo excurrere et vagari videntur (etre distraits).
Nescio, quomodo his caloribus (par cette chaleur) audientiam mihi faciam (auditores mihi faciam attentos).
Summae levitatis est rem tanti momenti non attendere.
Date mihi, quaeso, aures vestras.
Studiosius attendite.
Ad audiendum animos erigite (redoublez d'attention).
Adeste (adestote) animis (soyez attentifs)!
Diligenter attendite ad haec.
Unumquemque vestrum studiose attendere opus est.
Animadvertite cum silentio.
Omnibus rebus ceteris omissis hoc unum agite.
Quid dicam, animo attendite.
Aures (aures mentesque) erigite.
Auribus adestote; adestote omnes animis.
Date operam sermoni reliquo (au reste).
Estote auditores attenti.
Intelligenter atque attente rem sequimini.
Benigne attenteque me, obsecro, audite.
Perattente in hac re me audiatis oportet.
Mentis avocatio (aberratio) mater est multorum malorum (la distraction).
Nolite mentes (cogitationes) a re proposita avertere (vous distraire).
Discipulus litterarum studiosissimus nunquam patitur, ut quidquam animum suum a studio avertat (ne se laisse distraire par rien).
Attentus ad suum quisque opus cum silentio sedeat (intentus ad, in vel Dativus).
Quomodo is, qui alienis rebus sit occupatus, simul atten-tus esse potest ad id, quod fiat in schola (distrait)?
