Jump to content

Pagina:Nos in schola latine loquimur - Ars latine loquendi.pdf/390

E Wikisource
Haec pagina nondum emendata est
— 376 —

Calor est, frigus est, siccitas est, humor est, apricitas est (il fait chaud), etc.

M. Cum status coeli maximam omni tempore in rebus hurnanis partem obtinuerit (jouer un grand rôle), audire mihi videor, quomodo jam veteres abhinc amplius duobus millibus annorum, cum in foro Romano, in propatulo (aedium - dans les rues) vel alio loco inter se obvii essent (sibi occurrerent), de tempestate sint questi aut laetati. Fingite igitur, vos, Petre et marcelle, Ciceronis temporibus[1] fuisse, et quae vestra est loquacitas, Latinum inter vos de tempestate sermonem conferte. Macte virtute! Locus nihil refert. Nos attente audiemus.

P. Vix expergefactus (somno solutus, excitatus - éveillé) iter quod perendie sumus inituri (ingressuri, suscepturi), Marcelle, jam animo meo obversatur (ante oculos versatur

- devant les yeux). Putasne cras fore sudum (beau temps)? Qualis est hodie mane status coeli?

Mr. Qui sciam, quid adhuc foras non spectaverim (e fenestra, per fenestram prospexerim; fenestra prospectaverim)?

Putasne, mihi nihil aliud esse agendum nisi statum coeli observare?

P. Heus, quid hoc sibi vult? Tu hodie pienus officii esse videris (poli).

Fac coelum suspicias et videbis.

Mr. Coiitine te modo placide in lectulo tuo, coelum est obseurum, nubilum, pluvium, humidum, caliginosum, asperum, immite; coeli tristitia magna est (un temps triste), nubilatur aër (le ciel se couvre); sol post nubes se abdit (delitescit sub nubibus - se cache).


  1. Noli dicere: Ciceronis tempore, sed: Ciceronis, Caesaris, imperatorurn, etc. temporibus, vel Ciceronis aetate, nostra aetate; majorum, nostra, vestra memoria.