M. Haec fere sunt, quae de chartae virtutibus et vitiis proferri (afferri, dici) possunt: sed illud vos extremum (pour conclure) et oro et obsecro, ut ea, quae breviter additurus sum, per omnem vitam memoria custodiatis.
1. Epistolas vel pensa scripturus facito chartam sumas decentem (conservable), puram, integram, nitidam. cum reverentiae alteri debitae nihil magis sit contrarium, quam ei scriptum offerre in charta inquinata, lacerata, contrita, corrupta.
In epistolis scribendis praeterea personarum servato (facito) discrimen (distinguez); nam rustici est, discrimen omne tollere. Parentibus, amicis hominibusque humilis loci (obscuri, ignobilis loci) scripturus chartam, dum sit nitida, adhibeas vulgarem ac vilem (d'une qualité inférieure); ad homines vero honestioris loci (classe supérieure) et forma et qualitate, prolit dignitas vel res postulat, meliorem, haud scio an optimam (peut-étre même).
Charta epistolaris deinde simpliciter, non artificiose est plicanda (plier), quod his nostris temporibus in usu esse desiit (n'est plus en usage).
2. Non satis praeterea exhortari vos possum, ut charta parce utamini (économiquement). Reponite segmenta diligenter in scrinio (porte-feuille) quantulacumque enim, data occasione, utilia esse poterunt (méme les plus petits).
Ne quis mihi dicat, chartam parvi pretii esse (bon marché — non magno esse parabilem; parvo pretio venire; parvo pretio stare; vilissime venire, constare). Esto (soit)! at quid juvat (à quoi sert- il) rebus, quae adhuc usui esse possunt, prodige uti (res perdere, male consumere — prodiguer). Parsimonia est virtus, prodigalitas vitium, quae utraque jam in pueris idque etiam in rebus quamvis exiguis se declarant (se trahissent).
Si extremo anno (à la fin de l'année) expensae feceritis summam (subduxeritis calculum expensae), vobis persua-
