Th. Cum terra moveretur, mihi prae timore frustulum panis mediis faucibus inhaerebat.
M. Unde haec frusta (fragmenta, fragmina) panis; unde haec fragmina favorum (rayons de miel)?
F. Puer ingentem offam panis butyro illitam in manibus tenens (tartine).
P. Exspectat canis, dum ei offam objicias (un morceau; vel frustum).
H. Singuli captivi frustum acceperunt non panis cibarii (pain bis), sed siliginei (candidi) cum offula lardi.
S. Medicus haud raro inter os et offam a mensa avocatur (avant qu'il ait porté le morceait à la bouche).
C. Nisi infanti frustum sacchari dederis (sucre), flere non desinet.
E. Cave tibi, frustum hominis (prends garde, petit homme que tu es)!
M. Transferte jam sermonem in convivium. Incipiat Sempronius.
'S. Quid tibi libet, domine, offa assi bubuli an vitulini (rôti de boeitf ou de veau; vel: offa assae carnis bubulae, vitulinae etc.[1])?
P. Offam carnis elixae praeopto, domine (bouilli je préfère).
H. Carolus pronior est in carnem ferinam (le gibier): visne tibi offulam secem assi cervini aut capreolini aut aprugni (cerf, chevreuil, sanglier)?
F. Benigne dicis, domina (vous êtes bien aimable, madame), sed assum bubulum vel porcinum vel agninum multo potius habeo (je donne la préférence).
Th. Ego contra nunquam vescor nec carne suina nec vervescina (ni porc, mouton). Medicus nihil concedit nisi carnunculam vitulinam (un pettit morceau de veau).
St. Numquid praeterea, dominula (domicella — mademoiselle)? Nonne frustulum etiam assi?
- ↑ Assum, i, le rôti. Cic. Caro assa.
