M. Plautus hac, qua tu modo usus es, abnuendi utitur formula; alli, ut Horatius, utroque sensu simpliciter dicunt « begnine » (merci: non merci).
Quid praeterea dicendum est de « morceau », Claudi?
C. De operibus artis dicimus v.g. haec statua est opus praecipuae artis (un beau morceau).
Hoc signum noctu comminutum est (mis en morceaux).
Hoc monumentum collabefieri coepit (tomber en morceaux). Canes leporem discerpunt (divellunt, lacerant, mutilant, dilaniant, in partes scindunt, dividunt — mettre en morceaux).
M. Etiamnunc hoc unum. Quid interest inter signum et statuam?
C. Signum est imago plastica dei alicujus; statua imago hominis v.g. signum Jovis, Minervae etc.; statua imperatoris, regis.
Item simulacrum ad deos se refert, quod de imagine picta vel sculpta pariter usurpatur.
Marmoreum caput, facies e gypso expressa; facies argentea etc (un buste).
Effigies est imago artis plasticae, ut signum vel statua.
M. Unde venis, Francisce? Ubi tamdiu moratus es?
F. Domo venio, domine, quo cito redieram.
M. Domo tu venis? Quis potestatem tibi fecit domum redeundi?
Quis potestatem, licentiam, veniam tibi dedit scholam relinquendi?
Quis tibi permisit, ut domum redires?
Habuistine, te rogo, potestatem (concessam licentiam) scholâ te proripiendi (s'échapper de la classe)?
Licuitne tibi (fuitne tibi permissum, concessum) ita abire? Nescisne diligenter sancitum esse (expressément défendu), ne quis inter scholam domum redeat?
