« Non licitum est instituto nostro ultra horam constitutam lucubrare — (travailler le soir).
« In aditu fundi: « Non licet hac transire. »
« Non concessum est hunc locum ingredi (inire, intrare.). »
In ripa fluminis: « Non licet hic lavari » — (se baigner).
In via ferrea: « Non licet viam transgredi » (transire).
Ius fasque est puerum contumacem verberibus caedere.
Fas est injustum aggressorem interficere.
Nefas putant carne vesci.
Fas non est vino se obruere (inebriari).
Licet pecuniam foenori dare, sed nefas est foenus injustum exigere.
Nefas est mortem sibi consciscere vel alteri vitam adimere.
Tu nihil nefas ducere videris.
Dicam, si fas est dicere (dictu).
Fas non est rem alienam auferre.
M. Mihi plane satisfecisti, Alexi; pergat Sempronius.
Cum quis ab alterius judicio dissentit, timens ne contradicendo eum offendat, dicere solet —. « Pardon; permettez; si vous le permettez, il en est autrement. » Quomodo linguâ Latinâ idem significatur?
S. Locutione: « Pace tua dicam (dixerim; dicere liceat), rem aliter se habere; rem ita vel hoc modo se habere. »
M. Quid significat « Pace tua »?
S. Mihi ignoscas, si dicam; vel: noli in malam partem accipere, si dicam.
Item dicimus: « bona venia tua » vel « bona cum venia tua », quod significat: permissione, indulgentia tua.
M. Affer exempla.
S. v.g. Praeceptor discipulo dicit: Horatium tuum non modo non praeparasti, sed ne aperuisti quidem (vix aperuisti, nedum praeparaveris). Discipulus respondet: Pace tua, domine, dicere liceat, me horam amplius praeparationi impendisse (employé).
