rum Ialquico vel Ialquiren egressurus: Attamen si vocalem I finalem thematis, proximè praecedat consonans, S, illa, in formatione nominis verbalis, gerundii, supini et participij præfentis, evanescit hoc modo, A themate erossi, id est, emptus, fit rejectâ, I, verbale, erostea; gerundium , erosteco; supinum erostera; & participium præfens erosten: Si autem thema verbi huius classis in aliam vocalem exeat, quam in I, vel V, solent quaedam dialecti huiusmodi vocali eamdem I, adjicere, et ex ambabus vocalibus diphthongum efficere in formandis iam dictis temporibus, hoc modo; A themate Ioan, id est, qui abiit, formant Ioaite, abire, Ioaiteco, ad abeundum , Ioaitera, abitum, & Ioaiten, abiens: sic etiam à themate, Io, id est caesus, formant Ioitea, cædere, Ioiteco, ad cædendum, Ioitera cæsum, & Ioiten cædens.
Monui suprà , tempora in ze, vel te, desinentia ut, galze, Ioaite, Ialguite et eroste, non tam infinitum praesens referre, quam nomen verbale, nunc addo in hac linguâ, præsens infinitum Latinum, interdum per supinum, saepè per participium praesens, nonnumquam per participium praeteritum, aliquando etiam per modum conjunctivum vel indicativum compositum exponi hoc modo, Ustaçu galzera, sine me perdere; hassi nais galzen, caepi perdere, nahi dut galdu, volo perdere, uzaçu Galdadin vel galdadila, sine perire vel perdi: Imperfectum quoque, infiniti; perfectum, plusquam perfectum; et utrumq; futurum, per eorumdem compositorum modorum tempora exprimi, exemplis ostendemus cum de verbis compositis sermo fiet. Hactenus de modo infinito: At finitorum conjugandi ratio duplex est: Altera, simplex et propria: Altera, impropria, composita et periphrastica; propria sive simplex, est; quae nullius indigens ex-
