nis odio obtruncatus, diuorum albo adscribi meruit.
Parvit Pompelon, post Romanorum ex Hispaniâ deceffum, Imperio Gothorum iam à tempore Euridici Regis, à quo primò occupatam fuisse discimus ex his Isidori verbis.
Era d.iiii. anno Imperij Leonis octauo Euridicus pari scelere quo frater succedit in Regnum annis xviii , in quo honore prouectus et crimine statim bello desaeviit partesque Lufitaniae depraedatur, qui prius capta Pamphilona , Caesaraugustam invadit totamque Hispaniam superiorem obtinuit. Terraconensis etiam nobilitatem quæ ei repugnaverat exercitus irruptione peremit : In Gallias autem regressus Arelatum et Massiliam urbes capit suoque regno utramque subiicit.
Postea Gothis universâ Hispaniâ bello pulsis, à Sarracenis invasa est, et rursus anno Christi 778, eisdem inde eiectis, in Caroli Magni potestatem venit, vt ex Rheginonis Chronico colligitur, itémque è Paulo Æmilio in Caroli vitâ, quam partim è Gallis scriptotibus, partim è veteribus Vasconum Annalibus, qui amplius non extant, luculentè pertexuit. Mansit autem diu satis in ipsius Caroli et posterorum eius fide, videturque tandem regnante Calvo, cum Abderramenis Mauri Regis furor & in Christianos odium, omnem illam oram terrore complesset, Calvo interea in Galliis civili bello implicito, Vasconum Reges aut ipsâ suâ sponte subsidio accersivisse, aut eosdem è proximis montibus sibi imminentes atque infestos, cum sustinere minus valeret, ultrò intra moenia admisisse.
Proximum à Pompelone locum obtinet Stella, cuius oppidi prima fundamenta à Sanctio Ramires Pompelonensi atque Aragonensi Rege iacta fuisse probat hoc Diploma è tabulario Cœnobii sancti Ioannis Pin-
