fidei. I, 307 A, Census istius disciplinæ, i, e, sectæ Christianorum. I, 444 A, Qui propter disciplinam ejus occidor. I, 453 A, Qui observant disciplinam de Cæsaris respectu. II, 980 A, Si disciplina persuaserit. I, 499 A, Non adeo timendæ estis disciplinæ ad innocentiæ veritatem. I, 700 B, Et utique ex disciplina patientiæ divinæ agere nos. II, 679 B, Adversus fidei disciplinam. I, 681 B, Dum sumus in observatione non in exorbitatione disciplinæ. II, 23 B, Sine disciplina rationis interpretentur, I, 1152 A, Ut hæc quoque orandi disciplina. II, 18 B, Et acceptam a Christo disciplinam fideliter nationibus assignaverunt. II, 58 B, Doctrinæ index disciplina est. II, 810 B, Quippe etiam terræ de cœlo disciplina est. II, 857 B, Per disciplinam sanctitatis et patientiæ, et justitiæ et sapientiæ. II, 931 B, Itaque monogamiæ disciplinam in hæresin exprobrant. II, 989 A, Quid agis, mollissima et humanissima disciplina. II, 1001 B, Christiana enim disciplina a novatione Testamenti censetur. II, 1023 B, Disciplina hominem gubernat. I, 378 A, Qui demerendo sibi disciplinas determinaverit. II, 1024 A, Apostolos non ex disciplina, sed ex potestate fecisse. I, 468 A, Corpus sumus de conscientia religionis et disciplinæ divinitate, alii unitate. I, 477 A, Reliquum ordinem disciplinæ æstimate. II, 684 B, Adeo apud Dominum in hujusmodi etiam disciplina familiæ nostræ æstimatur. Ibid., Sed intra limites disciplinæ. II, 56 B, Prostrationem disciplinæ. II, 585 A, Nec ulla disciplinæ munia observant. II, 977 B, Ita de campo laxissimæ disciplinæ tuæ venis. II, 983 C, Disciplinæ enormitate. II, 997 C, Totum autem statum salutis in tenore disciplinæ constitutum. II, 1002 B, Nisi ut illis compendia ista disciplinæ semper imponant. I, 273 A, Et ad confœderandam disciplinam. II, 998 D, Et tutelæ disciplinarum accommodatiores interpretationes reddidisse.
Disciplinatus. II, 104 A, Tunc et fides in expeditione sollicitior et disciplinatior in jejuniis.
Disconvenientia. I, 618 A, In tanta disconvenientia conversationis.
Discriminare. II, 985 B, Secundum hanc differentiam delictorum, pœnitentiæ quoque conditio discriminatur.
Disculpere. II, 1043 A, Disculptum. Lipsius vult discalptum.
Dispartibilis, divisibilis. II, 233 A, Demutationes enim ejus dispartibilem eam ostendunt.
Dispector, qui circumspecte ad singulos attendit. I, 499 A, Ut ab incontemptibili dispectore mandatam. I, 1329, A, Non etiam dispectorem institutorum suorum. I, 611 B, Deum: dispectorem plane et arbitrum. I, 1300 A, Quasi revera dispectores divinarum sententiarum.
Dispensatio. II, 583 A, Dispensationem mundi hujus. Supra dixit dispensationem. Iren. τὴν κατὰ τὸν κόσμον οἰκονομίαν. II, 156 B, Sub hac tamen dispensatione, quam οἰκονομίαν dicimus. II, 722 A, Ut dispensatio ciborum, non facile procederet, i. e. digestio.
Dispergere, frustrari, annihilare. II, 296 A, Ita alio modo palam dispersit.
Dispersum. II, 246 B, In disperso, sparsim, σποράδην. II, 583 B, Colligam nunc ex disperso, ἐκ τῶν σποράδην.
Dispicere, considerare, examinare, perpendere, I, 259 A, Palam dispicere. II, 141 B, Et per singula tabulata cœlorum de præcepto dispici cœperint, i. e. inquiri et examinari an præcepto Christi paruerimus, an fuerimus constantes in confessione nominis Christi coram potestatibus. II, 302 A, Justitiam ergo primo judicis dispice.
Disponere. II, 254 B, Quia prohibet disposita jam regula summi magni, i. e posita illa regula seu jacto fundamento, duo dii esse non poterunt.
Dispositio. II, 19 A, Temeraria interpres naturæ divinæ et dispositionis. Lupus per dispositionem intelligere vult creationem mundi. Rigalt. melius, ordinem, quo Deus omnia regit.
Dispunctio. I, 378 B, Ad utriusque meriti dispunctionem, a re nummaria sumptum, tabulisque accepti et expensi. II, 502 B, Et dispunctionem boni ac mali operis.
Dispunctor, qui rationes excutit, et reddit cuique secundum opera ipsius lance justitiæ et misericordiæ ipsius. II, 400 B, Ut a judice et punctore meritorum.
Dispungere. I, 462 A, Si malum malo dispungi penes nos liceret, i. e. rependi. I, 500 A, Qui sub Deo omnium speculatore dispungimur, i. e. qui judicem habemus Deum, et leges illius, cujus oculis nihil occultari potest. II, 705 B, Non ipsæ dispungentur, i. e. in rationem venient. II, 624 B, Itaque specialiter dispungamus ordinem cœptum, i. e. velut accepti et dati rationibus ex omni parte subductis compensemus. Nam quæ in rationibus probantur in ultro citroque, quæ in suffragiis, quæ in recensionibus militum officiorumve, ea solebant notari punctis, ut ad discutienda cætera veniretur, et dispuncta vocabantur: ut contra expuncta, quæ ex rationibus velut improba vel præterita eximebantur. II, 311 C, In utroque dispungetur a Deo, i. e. in utroque ei satisfiet, in utroque mercedem accipiet. II, 415 A, Quasi jam et officio et honore dispunctis, i. e. perfunctis absolutisque. II, 916 A, Et æternitatis mercede dispungit. II, 881 A, Quod hodie Enoch et Helius nondum resurrectione dispuncti, i. e. perfuncti et consummationem assecuti.
Dissipare. II, 108 C, Tormento dissipatus, credo pro fugæ castigatione.
Dissolutrix. II, 721 A, Mortem dissolutricem corporis.
Distantivum. II, 659 A, Ut illud trifariam distantivum, longitudinem dico et latitudinem et sublimitatem.
Distrahere. II, 151 A, Paulus distrahitur capite separato, et a cervice reciso. Separationem opus esse machæræ, ait Septimius adv. Marc., lib. IV.
Dividere. I, 459 A, Forum sibi dividebant, captantes scil. commodissimum optimumque locum.
Divinatio. I, 391 A, Veritas divinationis, i. e. inde concludi potest divinitas Scripturæ, quod divinatio, i. e. prophetia, quotidie impleatur.
Divortium. II, 223 B, Quod erat futura ex divortio humoris. II, 741 A, Sæpe animam in ipso divortio potentius agitari. II, 90 C, Longum enim divortium mandat ab idololatria. I, 463 A, Sed tantummodo discordes solius divortii invidia adversus vos dimicasse.
Doctrina. II, 37 B, Tam idoneum, ut alterius doctrinæ deputetur, i. e. usque adeo dignum ut ad remotiorem doctrinam (quemadmodum post dicitur) et minime in vulgo notam censeatur pertinere. Doctrina remotior, i. e. arcana, II, 45 B, Non minus apostolicæ deputantur pro consanguinitate doctrinæ.
Documentum. II, 315 A, Neque enim ulli hominum diversitas spiritalium documentorum competebat, nisi in Christum. II, 142 C, Pulchra videlicet documenta præmittam, quasi caussæ nostræ instrumenta. II, 967 B, Et efficacia virtutum, atque documentorum linguam. Rigali. documentisque linguarum; bene. II, 963 C, Ad nova enim nunc documenta properamus, i. e. ad novum Testamentum.
Domesticus. I, 380 A, Scilicet ad domesticam Dei gentem ex patrum gratia. I, 470 A, Jamque domesticis senibus. II, 52 A, Neque domestica unquam est ejus, quod æmulatur.
Domina. I, 619 A, Domina mater Ecclesia de uberibus suis.
Donativum. II, 862 A, Donativum autem Dei vita æterna. II, 489 C, Donativa qua charismata dicuntur.
Dos. I, 1229 A, Post condemnatum hominem cum sæculi dote. Dotem sæculi dicit delicta, per quæ homo ex divina gratia excidit. Albaspinæus intelligit miserias humanas, quæ post peccatum mortalibus in dotem assignatæ sunt. II, 885 B, Dotis nomine sequebatur animam caro.
