Draco. I, 1284 A, Auspicia pœnæ suæ cum ipso dracone curantes. Draco fuit Aesculapius, anguis tam fœcundus, ut nisi incendiis fœminina exurerentur ejus, non esset fœcunditati ejus resistere, ait Plin., II. N., lib. XXIX, cap. 4. Propterea Rom. olim placuit ut extincto igne procurationes cum dracone fierent, i. e. Aesculapio, ne igni Vestæ adversus esset, ac potius reip. salutem procuraret, probaretque virginis Vestalis, cujus existimatio et vita periclitabatur, innocentiam. Etsi non dubium est, quin auctor eadem opera Satanam, qui draco in Scripturis dicitur, et opus illius, ut libro de Idololatria probat, destrinxerit.
Dracontarium, exponunt alii coronam ex herba dracontia adversus venena utili, alii ex gemmis draconitibus, alii insigne draconarii, i. e. signiferi, draconem gestantis. Iun. et Heraldus ex Clem. Alexandr., lib. II Pædagogi, cap. ultim., monile ex auro flexuosum et in formam draconum, quo collum aut manum ornabant. Dracontas Græci appellant. Vid. Lucian. in Amoribus, et Hieronym. ad Marcellam. II, 101 B, Quid caput strophiolo aut dracontario damnas?
Dubitare. I, 389 A, Si dubitatur antiquas, pro an sint antiquæ. II, 579 A, Dubitatum eventum, i. e. incertum, dubium.
Ducere. I, 1261 B, Ipse ferrum in corpore suo ducit.
Ducator. dux, II, 634 C, Cum ducator ejus in ea pati haberet.
Ducatus. II, 329 B, Rationem quoque errorum ejus a quo ducatum mutuatus. II, 988 A, Hinc ducatum idololatriæ antecedentis.
Duplicitas. II, 499 C, Scimus quosdam sensus ambiguitatem pati posse, de sono pronuntiationis aut de modo distinctionis, cum duplicitas earum intercedit.
Dure. I, 1205 C, Ne quis durius credat, i. e. difficilius. II, 797 B, Quia durius creditur resurrectio carnis.
Duricordia. II, 479 A, Circumcidetis duricordiam vestram.
Duritia. I, 1239 B, Nunc duritia sæviendi. II, 282 B, Nisi claustrorum duritia repugnet, non erit immanior duritia Pharaonis. II, 302 B, Duritia populi talia remedia compulerat. II, 302 A, Post duritiam populi, duritia legis edomita. II, 942 A, Id genus duritiæ commissum deputetur, de repudio.
E
Ebibere. II, 723 B, Adam ante ebibit soporem, quam sitiit quietem. II, 1011 C, Si vis omnem notitiam, Apostoli ebibere. I, 481 A, Sed et mare Corinthium terræ motus ebibit.
Ebriamen. II, 965 B, Vinum et ebriamen non bibet; vox insolens, ficta ad græcum μέθυσμα exprimendum.
Ecstasis. II, 413 C, Gratiæ ecstasin, id est amentiam, convenire. II, 491 A, In ecstasi, id est amentia. II, 665 B, Cecidit enim ecstasis super illum sancti Spiritus, vis operatrix prophetiæ. II, 659 B, 725 B, Hanc vim ecstasin dicimus, excessum sensus et amentiæ instar.
Ectroma, ἔκτρωμα, abortus, II, 20 A.
Ediscere. II, 175 A, Semper ediscebat, i. e. ἐμελετᾶτο. II, 764 B, Et judicare humanum genus ediscebat in carnis habitu non natæ adhuc. II, 724 A, Dissimulatione præsentiæ futuram absentiam ediscens.
Editio. I, 638 A, Inter quos etiam privatorum memoriis legatariæ editiones parentant, i. e. munera et ludi editi ab hæredibus aut legatariis, quibus testator de suis bonis ad edendos ludos aliquid testamento legaverat.
Educere. II, 906 B, De virginibus educuntur, i. e. educunt sese virginum censu. I, 402 A, Nam nec ille se in vulgus eduxit.
Edulis, tertiæ declinationis. II, 521 C, Interdictionem quorumdam edulium.
Edurus. II, 878 C, Cum edurum, de cadavere.
Effectus. II, 589 B, Voluntatis enim vis utique effectum præstat cogitationi. Iren. Ἡ θέλησις τοίνυν δύναμις ἐγένετο τῆς ἐννοίας.
Effigiatus. II, 659 B, Omne enim effigiatum compositum et structile affirmat.
Effigies. I, 386 A, Effigies literarum indices custodesque rerum; non inventionem tantum literarum innuit, quam vetustus ille Cadmus ex Phœnice in Græciam attulit, sed et literarum usum sculptis et effigiatis animalibus sensum animi efferebant. Porphyrius, qui et Malchus, in Vita Pythagoræ, refert, triplex esse literarum genus: epistolicum scilicet, hieroglyphicum et symbolicum. II, 659 A, Quid nunc, quod et effigiem animæ damus.
Effligere. II, 384 B, Spicas decerptas manibus efflixerant, i. e. fligendo excusserant eduxerantque.
Effumigare. I, 621 A, Tanquam coluber excantatus aut effumigatus, i. e. in cantatione enervatus, et fugatus certis fumi generibus.
Εἶδος, græce formam sonat, ab eo per diminutionem εἴδωλον deductum æque apud nos formulam fecit. I, 665 A.
Elaborare. II, 585 A, De suffragio actus elaboremus, i. e. assiduo labore comparemus. II, 866 B, Cui ad illam elaborare mandatur. II, 988 B, Ego quoque homicidium nonnunquam mœchia elaboro. Latin. legit mœchiæ elaboro. Hellenismus est, τῇ μοιχεία φονέομαι: de hac autem re, Apolog. cap. 15.
Elæon, ἐλαιών, olivetum. II, 459 B, Ad noctem vero in elæonem secedebat.
Ἔλαυνε τὴν μητέρα, agitavit matrem. I, 325 A, pro quo I, 581 B, rectius legitur: Ἔλαυνε εἰς τὴν μητέρα; de Macedonibus, qui cachinno spectaculum trucidati Oedipi exceperant, improbam hanc caussam derisus sui assessoribus suis in eodem theatro dederunt.
Electio. II, 51 A, De sua electione sectati. Sensus totius loci est: Non dicuntur a Christo habendo Christiani isti, quam rem (nempe, se non Christianos esse) isti admittunt et probant de sua electione, i. e. suo ipsorum judicio sectati hæreticorum nomina.
Electrum, metallum ex auro et argento mixtum, et tertiam quamdam speciem constituens. II, 220 A. Vid. Plin., H. N., lib. XI, cap. 40; lib. XXXIII cap. 4.
Elementitius. II, 703 A, Etiamsi secundum philosophos ex elementitiis substantiis censeretur.
Elicere. II, 698 B, Scimus etiam magos elicere explorandis occultis, etc. Verbum peculiare sacrificiis et evocationibus manium deorumque. Ita Ovid. Fast. III: Eliciunt cœlo te, Jupiter; et Arnob lib. V: Quibus ad terram modis Jupiter possit sacrificiis elici.
Elidere, spiritum suffocare. I, 411 A, Si pueros in eloquium oraculi elidunt. Junius intelligit de sacrificiis puerorum, quæ divinatio βρεφομαντεία vel pædomantia dicebatur. Nempe magi pueros in eloquium oraculi dicuntur elidere, i. e. ἀποτραχηλίζειν, cum eorum cervices frangunt, in eloquium oraculi, i. e. ut dæmones quasi litato puerulorum sanguine ad eloquendum oraculorum suorum effata adducantur. La Cerda, Heraldus et Rigalt. ad vaticinantis morem, ut corrueret, referunt. Etenim incantati corruebant, velut caduci: posteaque nescientes sui excitabantur in eloquium oraculi, et multa præsagio prædicebant. II, 109 B, Non propter elidendum periculum proprio nomine persecutionis. I, 703 A, Si autem contenditis ad elidendos nos, i. e. elidendum fidem nostram. II, 797 C, Dum ante de resurrectione carnis eliduntur, quam de unione divinitatis elidunt. II, 863 A, Quod elisum est, suscitans. I, 651 A, Primos homines diabolus elisit. I, 1224 A, Tentationesque plenitudini et immoderantiæ ventris oppositas abstinentia elidi.
