Phae. Omnino. So. Divinae autem partes quatuor, ut etiam Dii praesunt quatuor. et vaticinii quidem inspirationem Apollini: mysteria, Dionyso: poëticam, Musis: amatorium furorem, Veneri et Amori omnium optimum tribuimus, Ac nescio, quo modo, dum amoris affectum per imagines quasdam effingeremus, veritatem forte aliquam attigimus: forte etiam alio transgressi sumus: ideoque miscentes orationem non penitus improbabilem, fabulosum quendam hymnum composuimus, et quasi ludentes meum ac tuum, o Phaedre, dominum Amorem, pulchrorum praesidem puerorum, modeste laudavimus. Phae. Haec mihi auditu non iniucunda. So. Hoc itaque inde accipiamus, quo pacto a vituperatione ad laudes disputatio pertransivit. Phae. Quonam modo id ais? So. Mihi quidem videmur cetera revera lusisse: at si quis duarum specierum, in quas modo ex fortuna incidimus, vim arte comprehenderit, opus non ingratum fuerit consecutus. Phae. Quas species dicis? So. Ut in unam ideam conspiciens, passim dispersa conducat: quo sin-
