que partem Thamus fertur Theuthi ostendisse, quorum singula si enarrare pergamus, prolixior erit oratio. Cum vero ad literas descendissent, Disciplina haec, inquit Theuth, o rex, sapientiores magisque memoriosos Aegyptios faciet. memoriae namque et sapientiae remedium id est inventum. At ille, O artificiosissime Theuth, inquit, alius quidem ad artis opera fabricanda idoneus est, alius ad iudicandum promptior, quid emolumenti vel damni sint utentibus allatura. atqui et tu literarum pater, propter benevolentiam contrarium, quam efficere valeant, affirmasti. nam illarum usus, propter recordationis negligentiam, oblivionem in animo discentium pariet: quippe qui, externis literarum confisi monumentis, res ipsas intus animo non revolvent. quamobrem non memoriae, sed commemorationis, remedium invenisti. sapientiae quoque opinionem potius, quam veritatem, discipulis tradis. nam cum multa absque praeceptoris doctrina perlegerint, multaram rerum periti vulgo, cum ignari sint, videbuntur. consuetudine quoque molestiores erunt, utpote qui non sapientia ipsa sint praediti, sed opinione sapientiae subornati. Phae. Facile tu, o Socrates, Aegyptios, et alios cuiusvis gentis sermones facis.
