PARISIENSES[1]
REGII.
(A) 1807 (olim 94 et 2087) membranaceus, forma maxima, foliis 344, paginis bipartitis, scholiis minuto quodam uncialium genere scriptis. Continet Clitophontem, de re publica libros decem, Timaeum, Critiam, Minoem, Leges, Epinomidem, Epistolas, Definitiones, De iusto et De virtute dialogos, Demodocum, Sisyphum, Halcyonem, Eryxiam, Axiochum. Scriptus est seculo decimo ineunte. ὠρθώθη ἡ βίβλος αὕτη ὑπὸ κωνσταντίνου μητροπολίτου ἱερᾶς πόλεως, τοῦ καὶ ὠνησαμένου.
(B) 1808 (ol. 2088) bombycinus, f. max., ff. 360. Continet Euthyphronem, Apologiam, Critonem, Phaedonem, Cratylum, Theaetetam, Sophistam, Politicum, Parmenidem, Philebum, Convivium, Phaedrum, Alcibiadem utrumque, Hipparchum,
Amatores, Theagem, Charmidem, Lachetem, Lysin,
- ↑ Parisienses dico quos undelibet congestos Parisiis excussi anno 1811. Ceterum excerpta ex his aliisque varietas lectionis cum scholiis passim refictis apponentur in annotatione critica, quae sua habebit post Graecum exemplum volumina.
