ptor videlicet. So. Attende. ad Protagoram nunc ego ac tu proficiscimur, et argentum ‘tui gratia dare ilk parati samus,si modo pocuniae nostrae sufficient, persuade-musque: sim minus, amicorunt insuper pecunias erogabimeas. Si quis ergo nos:ad haec aded propetantes intrrrogaret ; Dicite mihi obsecro,'o Socrates et Hippotrates, qualinam homini, et qua ratione Protagorae pecunies tribuere cogitatis?’ quid ili responderemus? quodnath potissimum Protagorae cognomentum andivimus? Phidiam quidem 'sculptorem nominant; Homerum' vero poetam: ‘Protdgéram autem? Hip. Sophistam, o Socrates, virum hunc appellant. 40. Ergo tanquam ad sophi stam mercede persuadendum pergintus? ‘ Hip. Maxime. So. Si quispiam te interroget, qua mente, et qualis evasurus ipse Protagoram adeas, quid ad illum? Hic Hippocrates erubuit: iam enim aurora’ paulisper illuxerat, quo vultus ¢ius patere habitus poterat. respondit deinde, Ut supra dicta concludunt, profecto tanquam ri dso et ipse futurus. So. An non vereris inter Graecos sophistae cognomen? Hip. Vellementer, o Secrates,
