tiam; similiterque de ceteris. Et si eodem modo de sophista interrogdremur, qualem eius sapientiam esse tesponderemus? vod eius officium? Hip. Saptentiam profecto qua hemines ed dicendum facundi redduntur. So. Vere sic: forsitan diceremus, hon tamen sufficienter. Responsio enim illa interrogationem aliam exigit, quibusnam dicendis sephista homines facundos efficiat. Citharista nempe iisdem dicendis a facit, in; quibus et eruditos, in pulsatronibus videlicet citharae. nonne? Hip. Certe. So. At vero sophista, quam dicendi facultatem praestat? quibus de rebus? patet, quod -de his quae intelligit. Hip. Verisimile id quidem. So. Quid ergo istud est, quod et ipse sophista intelligit, et alios docet? Hip. Per lovem, ignoro. So. An non vides, quanto discrimini animam tutim saubdas? numgquid si corpus tuum eidem discrimini suppositurus: esses, quo vel in melius verti, vel in deterius posset, non prius alicui tantum de te periculum facture committeres, quam diligenter considefasses, committendumne sit an non: amicos quinetiam, et profpinqnos diu de hoc ipso corsuluisset? Cum vero animum tuum pluris facias quam corpus, et ex: cius corruptele vel integritate
