jisdem rebus ¢um aliquo forensium oratorum loquatur, forte tales sermones audiet, quales: Periclis-esse solent, ceterorumque eloquentium hominum. asi autem de aliquo percontetur, librorum instar, neque quid ie ape, neque quid interrogent, ipsi habent. Et si quis de aliquo dictorum interroget, velut aes percuseum alte resonant longeque vociferantur, nisi eorum dicta protinus admittantur. atque ita rhetores breve uiddam interrogati, prolixam producunt orationem. Verum tagoras iste copiose et ornate loqui potest, quod superior testatur oratio. potest etiam, cum rogatur, summatim ac breviter respondere: tolerareque interrogantem, accipereque et reddere rationem. quod quidem de paucis licet dicere. In praesentia igitur, o Protagora, parum quid ultra desidero: quod si declaraveris, putabo mihi in omnibus asatisfactum. Virtutem ais doctrinae studio comparabilem: et ego, si cui unquam, tibi maxime credo. Quod vero te dicente sum admiratus, aperias obsecro. Dicebas profecto Iovem iustitiam et pudorem hominibus infudisse: deinde procedente sermone, saepe iustitiam nominasti, temperantiam, sanctitatem, perinde ac s ista omnia
