praesentia cum obliviosum hominem alloquaris, coneisieribus mecum responsionibus utere, si modo curas ut te sequar. Prof. Quam exigis brevitatem? num brevioribus quam oporteat verbis agi tecum iubes? So. Minime omnium. Prot. An forte quot opus est verbis? So. Tot utiqne. Prot. Nwnquid ego orationi modum imponam? an tu potius debitum terminuin statues? quem non liceat transgredi, eumque loquendy sim obsecrvaturus, So. Audivi equidem, scire te adeo abunde, quoties placet, et ample loqui, ut nunquam tibi desit oratio: nec non Fes easdem paucioribus quam ceteri omnes verbis perstringere: ideme ut cetcri faciant, docere potes, ut andio. Si ergo mecum isputaturus es, brevi illa et concisa ratione dicendi utere quaeso. Prot. O Socrates, multis cum hominibus olim dicendo certavi. Ac si ita egissem, ut ipse mones, si, inguam, ad normam mihi ab auditore impositam verba fecissem, haud sane quovis alio homine insignior essem, nomineque Protagorae omni Graecia resonaret. Ego autem quum cognovissem, superiore respondendi modum ifli minime placuisse, ewmque sponte ita deinceps minime responserum ; haudquaquam expedire mihi
