rogare, ne postquam coeperint, media in disputatione desistant. Cum haec le dixisset: Prodicus ait, probe loqueris, Critia. deect enim cos, qui disputationibus his intersunt, communes quidem ecse utrorumque auditores, acquos autem minime. neque vero idem hoc est et illud. communiter quippe audire utrumqe dicet, non autem aeque utrique tribuere, sapientiori quiem gies imperitiori vero minus. Equidem, o Protagora atque Socrates, arbitror vos invicem nonnihil debere concedere, et de his quae dicentur, ambigere quidem simul, contendere vero nequaquam. Ambigunt porro propter benevolentiam cum amicis amici: contendunt autem adversarii simul et hostes. Atque ita quam optime disputatio nostra procederet. Vos siquiem disputantes ita maxime a nobis audientibus probaremiuni, non lauderemini, inquam. Probant utique auditores ipsius Mentis iudicio absque deceptione: laudant verbis, plerumqut mendacio practer sententiam aliquid cxtullentes. Nos item auditores ita maxime force. non voluptate afficeremur. Gaudio afficitur ille, qui discendo et contemplando ipsa intelligentia
