niciosaque iudicat, nullus aggreditur: quandoquidem constitit, inscitiam esse quod dicitur ab affectibus superari. Prot. Plane. So. Enimverv omnes invadunt illa, quae audent, tam timidi, quam fortes: atque hac ratione cadem ct timidi, et fortes aggrediuntur. Prot. Immo contraria omnino sunt, o Socrates, va ad quae fortes et timidi proficiscuntur. nam ad bellum quidem ire hi volunt, illi vero nolunt. So. Utrum ire honestun, an durpe? Prot. Honestum. So. Nonne si honestun, eliam bonum esse supra consensirmus ? ommes enim actiones honestas et pulchras, etiam hLonas esse conveuimus. Prot. Vera loqueris: et mihi quidem semper ita videtur. So. Probe. Verum quusnam dicis in proelium ire nolle, cum iter id pulchrum bonumque sit? Prut. Timidus. So. Nonne si pulchrum et bonum, ctiam estiucundum? Prot. Concessum est. So. Numquid cognoscentes timidi ad pulchrum, melius et iucundius proficisci nolunt? Prot. At vero st istud admillimus, superiores conventiones pervertimus. So. Quid porro? vir fortis, nonne ad id, quod pulchrum, melius iucuudiusgite est, tendit? Prot. Necesse est confiteri,
