Jump to content

Pagina:Platonis dialogi I.1 (ed. Bekker).djvu/374

E Wikisource
Haec pagina nondum emendata est
352
PLATONIS

prolixis depluisque capillis, aquilino et gibboso naso, barbaque rara. Eu. Haud agnovi, o Socrates: sed cuius te reum fecit? So. In ea tamen, ut mihi videtur, accusatione non ut ingenerosus se gessit. nam iuvenem hominem rem. tantam novisse, non vile quiddam est. Ille siquidem, ut ait, quomodo iuvenes corrumpantur, et qui eos corrumpant, intelligit: ac sapiens quidam apparet. meamque inscitiam conspicatus, quasi suos aequales pervertam, ad patriam me velut ad matrem accusaturus confugit: adeo ut mihi solus ipse recte praeesse rebus civilibus videatur. Nam in primis iuvenum cura suscipienda est, ut quam optimi viri fiant: quemadmodum bonum agricultorem teneriores primum plantas curare decet, ac deinceps aliis providere. Atqui et Melitus fortasse primum nos purat, iuvenum, ut ait, germina corrumpentes: posthac senioribus quoque curam adhibens plurimorum ingentiumque bonorum civitati causa erit: ut consentaneum est eum facere, qui principium huiusmodi dedit. Eu. Vellem equidem, o Socrates