Haec pagina nondum emendata est
Curnam hac hora, venisti, o Crito? annon valde adhuc est ante lucem? Cr. Valde quidem. So. Quando: vero maxime? Cr. Profunda aurora. So. Admiror, quemadmodum ipse custos carceris tibi obtemperare voluerit. Cr. Familiaris iam mihi est, o Socrates, ob crebrum huc adventum meum. Praeterea. beneficii nonnihil a me accepit. So. Venistine modo? an iam est dudum? Cr. Satis dudum. So. Proinde cur non statim me excitasti, sed silentio assedisti? Cr. Nunquam per Iovem, o Socrates, excitassem. neque enim ipse vellem in tanto dolore evigilare. Sed te iamdudum admiror, sentiens, quam suaviter dormias; et consulto non excitavi te, ut quam placidissime degeres. Equidem et per omnem vitam ob huiusmodi morem
