corripiatur. Quod quidem deus ostendere volens, de industria per ineptissimum poëtam pulcherrimam cecinit melodiam. An non vera tibi referre videor? lio, Mihi certe. Atque animum meum his sermonibus, Socrates, attingis et afficis: ac divina quadam sorte a diis poëtae insignes ista nobis interpretari videntur. So. Nonne vos rhapsodi poëtarum scripta interpretamini? Io. Vera narras. So. An non interpretum interpretes estis? Io. Sumus. So. Animadverte quid velim, et hoc mihi responde, o Ion: neque id, de quo te interrogabo, mihi occultaveris. Cum apte carmina refers, et stupore perculsos reddis spectantes, sive dum Ulixem super pavimentum suo limine insultantem cantas, et procis palam se ostendentem, atque sagittas ante pedes effundentem: sive Achillem impetum in Hectora facientem; seu dum miserabile quiddam et querulum circa Andromachen, vel Hecubam, vel Priamum profers: utrum tunc mentis es compos, an a mente alienatus? et rebus gestis,
