tiorem asserat: postquam alia multa ac varia de Homero ceterisque poetis sunt nobis ostensa. Eu. Nulla prorsus invidia prohibebit, quin Hippias interroganti respondeat. Respondebis, necne, Hippia, si quid Socrates quaerat? Hip. Haud recte agerem, Eudice, Si nunc Socratis interrogationem respuerem, qui solitus sim semper ex Elide patria ad Olympicae festa, quo Graeci ad communem celebritatem undique confluunt, me conferre, ipsumque me ibi apud templum praebere cuique declarantem quodcunque demonstrari quis cupiat, et ad interrogationes singulas respondentem. So. O quam felix tibi sors contigit, Hippia, si adeo confisus animi sapientia qualibet Olympiade ad sacrum adventas. Mirarer profecto, Si quis circa corporis exercitationem athleta illuc certaturus accederet tam corporis viribus quam tu mentis subtilitate confisus. Hip. Merito sic affectus sum, Socrates. nam ex eo tempore, quo coepi in Olympicis exerceri, nullum reperi adhuc me aliqua in re superiorem.
Pagina:Platonis dialogi I.2 (ed. Bekker).djvu/208
Appearance