At quo modo? Neque igitur partem esse illius aliquam, neque totum esse Ipsum oportet. Curnam? Pars utique, totius ars est. Est. Quid vero? nonne totum est, cui nulla pars deest? Prorsus. Utrinque igitur ipsum unum ex partibus esset, totumque exsistens, ac partes habens. Necesse est, Utrinque rursus ipsum unum multa potius, quam unum esset. Verum. Oportet autem non multa, sed unum ipsum exsistere, Oportet sane. Itaque nec totum erit, neque partes habebit, si unum fuerit ipsum unum. Non certe. Si nullam habet artem, nec principium etiam, neque finem, neque medium habebit. partes enim ipsius haec essent. Probe. Quin etiam principium et finis termini cuiuslibet sunt. Quidni? Infinitum igitur ipsum unum, cum principio fineque careat. Infinitum. Ergo et absque figura. neque enim rotundi, neque recti particeps est. Cur? Rotundum porro id est, cuius extrema undique a medio aeque distant. Id nempe. Rectum vero, cuius medium extremis utrisque praecedit. Sic est. Nonne partes haberet ipsum unum, multaque esset, si rectae vel circularis figurae esset particeps? Omnino quidem. Idcirco neque rectum est, neque rotundum, cum partes etiam nullas
