cupiditates suds summopere augeri; nee eas ullo modo cohibere: atque his quam maximis quicquid petunt subministrare ob fortitudinem atque prudentian, ct queimlibet earum affectum prorsus explere. Quod quidem quia multi consequi nequeunt, eos vituperant qui id assequuntur, ob verecundiam suam impotentiam abscondentes: feruntque intemperantiam esse turpem, quemadmodum in superioribus ipse dicebam. praeterea in servilem habitum deducunt mcelioris naturae homines: ipsique cum libidines suas explere nequeant, temperantiam atque iustitiam probant propter ignaviam. Verum si his a principio contigigset, ut vel regum essent filii, vel ipsis natura sufficerel ad 1mperium aut tyrannidem aut polestatem aliquam sibi comparapdam, profecto turpius peiusque esset, ut huiusmodi temperantia nterentur:. qui, cum liceret ipsis frui bonis nec impedirentar al ullo, ipsi sibi dominam praefecerint multitudinis legem sermonemque ct vituperationem. Quo eniin modo non miseri essent? siquidem proptec quandam iustitiae 1g-mperantiaeque flon(?. s(atem nihil plus amicis tribuerent quain inimicis, cliam dum in
