ditatibus omnia permittenda sunt; quas explere conari inexplehile malum est, latronisque more vitam agere. Neque enim cuiquam homimur is qui efiusmodi est, armicus esse potest neque Deo: quippe cum societas huic cum aliis nulla esse possit: ni vero noh Sit societas, amicitia animi: hoc munquar ertt. Tradunt vero sapientes, coetum et terram Deosqde et homines ocietate quadam et amiicitia, rnodestoque ornatu et temperantia t lustitia contineri: atque id universurm propterea mundum Ornatumque, o amice, nominant, non immunditiam neque in)nndpcnntiam. tu vero hi videris, quamvis shpiens, haec animadvertisse nunquam. profcto te latait, geometricam aequalita1em in Diis atque hominibus valere quar plurimum. At vero u exeessurh. exercendum piitab: Geometriam namque conteihis. Age itaque, vel refellehdus est sermo file noster, quesi nou dustitiae terperautiaeque possessione beati fiant quicunque beati, pravitatis vero miseri: velsi verusest, eonsideranduim fs, qnid sequattr. nempe prior illa, o Culfieles, sequuntur omnia, in quibus a me quaerebes, an serio loquerer: ubi digbam accusandam esse et se ipsum et filiumr. et emicum, i quid ininste Fuerit perpeteatum, atque ad id utendusi esse rheto
Pagina:Platonis dialogi II.1 (ed. Bekker).djvu/143
Appearance