, - raque esse credo: atque ex his sermonibus adductus ita mecum feputo. Mors quidem est, ut mihi videtur, nihil aliud quarm rerum duarum, nimae scilicet atque corporis, invicem dissolutio. Cuin. veto duo haec disiuncta sunt invicem, non multum abest, quin utrumque ipsorum habiturmn servet eundem, quem vivente homine possidebat, Principio corpus tam naturam suam q;:ang tulturam passionesque prsefert. Veluti si magnum erat alicui corpus vel natura vel alimonia vel utrisque, dum vivebat, mortuo etiam homine erit magnum: item si crassum fuerat, erit el crassum: ceteraque similiter. praeterea si comandi studiosus homo fuerat, servabit comam; Rursus si quis erat verbero, muitaque plagarum vestigia corpori habebat impressa vel a verbe« Tibus vel a vulneribus, dum viveret: huius quoque mortui cor pus eadem retinere videmus, Et si qua in parte fractum erat aut distortum, eo quoque mortuo eadem haec apparent: atque ut summatim dicam, qualecunque viventis erat corpus, talia ipsius mortui oronia vel plurima ad tempus apparent. dem quoque mihi videtur, o Callicles, cirea animam: cuncta enim apparent in anima, cuxn Corpus exuerit; tam quae ex natura quara
