Jump to content

Pagina:Platonis dialogi II.1 (ed. Bekker).djvu/217

E Wikisource
Haec pagina nondum emendata est
207
THEAETETUS.

mus. Verumiamen, ut sapientum sermo dictot, pnullo modo praedicandum est aliquid ver alicuius, el mei, aut hoc, aut illud, aut aliquid aliud nomen, quod existentiamn significet: sed secundum naturam enuntiareoportet, quod agantur, quod fiant, quo corrumpantur, quod inutentur. pnam si quis aliquid sermone consistere asseveraverit, facile redargui poterit. Oportet autem et sigillaim sic loqui, atque de cunctis in unum collectis: in qua collectione hominem ponunt et lapidem et unumquodque animal ac speciem. Haecne, o Theactete, iucunda tibi esse videntur? eaque tanquam tibi placeant degustabis? tae. Ignoro, o Socrates: el de te etiam amnbigo, utrum ista tanquam tuae menti consona referas, an me potius tentes. So. Non recordaris, amice, me uihil horum scire, niixilque talium ut meum mihi veudicare? sum enuu Sterilis. te autem obstetricis ritu agito atque exerceo, atque us ratia te incanto, et tibi singulorum sapientum gustandas epulas offero, donec sententiam iuam in lucem educam. cum demum educta fuerit, tunc primum examinabo, sitne vana sterilisque, an fecuanda et solida. Kudactcr igitur et constanter, bene atque virilitex opinionem tuam in his, quae te rogavero, iam prome: N