Jump to content

Pagina:Platonis dialogi II.1 (ed. Bekker).djvu/249

E Wikisource
Haec pagina nondum emendata est
239
THEAETETUS.

e vera unicuique esse volet? atque in his nihilo sapientiorem ese privato privatum civitateque civitatem?. At vero in eo, quod utilia et inutilia reipublicae statuunt, hic, si modo in ullo, in hoc, imquam, praecipue differre invicem confitebitur tam consultorem a consultore quam rempublicam a republica ad veritatem inveniendam. nmeque gudebit unquam boc admittere, ut quaecunque civitas conferentia sibi putans instituit, eadem semper illi conducant. Sed tibi quidem dico, in ipsis iustis Iniustsve, sanctis aique profanis afirmare volent, quod nihil eorum suapte natura substantiam aliquaim habeat, sed communi opinione tunc verum fiat, quando videtur et quamdiu videtur. t quicunque non omnino sermonem Protagorae complectuntur, sic quodam modo sapientiam inducunt. Nobis autem, o Theodore, serino iam angustiore amplior imminet. 7/eo. An non otiosi sumus, o Socrates? So. Videmur. et saepe alias, o beate vir, hoc animadverti e£ nunc maxime, quod quicunque diu in philosophia versati sunt. cum primum iudiciorum coetus ingrediuntur, ridiculi rhetores prorsus apparent. Teo. Qua ratbione nunc ais?