dit, imprudentia vero contraria, sic et illis animus recte utens atque ducens bona efficit, non recte autem mala? Mer. Prorsus. So. Recte autem ducit animus prudens: imprudens aberrat. Men. Sunt haec vera. So. Quamobrem ommino asserendum est, cetera quidem humana omnia referri ad animum: e quae in animo Sunt, ad prudentiam, si modo bona futura sunt: eaque ratione Prudentia ipsum conferqns erit. virtutem vero: conferre praediximus. Men. Omnino. So. Ergo prudentism: virtutem, aut universam aut partem aliquam confitemur. amen. Recte mihi haec omnia dici videntur. So. Nonne si haec ita s habent, haud naitura boni homines erunis? lmen. Haud mibi videntur. So. Id praeterea contingeret: si natura, boni fierent, adessent profecto nobis, qui filios nostros natura. bonos dignoscerent: eosque nos illorum indiciis seligentes in arce quadm
Pagina:Platonis dialogi II.1 (ed. Bekker).djvu/376
Appearance