st res tantae quast intermissiones quaedum iocique a vobis Nbentur. Dicite, per deos obsecro, quid hoc vestrum tam iun opus? lbu. Virtutem, o Socrates, arbittamur facillime atque optime omnium docere posse. So. Proh hlippiter, quam pretiosam rerm polliceminit -gna sorte potissimure luettum 1stud vobis obtigit? Equidem ita de vobis cogkabem hactenus, vt mode dicebam, quasi de viris in re militari praestumtibws; idque de vobis praedicabam. Memini enim, cun huc pri wenistis, ho solummodo fuisse professos. quod si nunc re vera scientiam banc adepti estis, estote propitii: profecto voes perinde ac deos advoco, obsecrans ut superiora errata mibhi nunt ignoscotis. Verum videte, o Euthydeme Dionysodorewae, utrum vera loquamini. neque mirum videri debet, si quis vei istias am pollicemini magnitudinem aestimana, difficile credat. Eu. arte Scito ita esse, o Socrates, se. Beatiofes equidet vos ob huius rei poucuionem, quam ob regnurs suuim meenuam reem existumo. Verum dieite, quaeso, wutrum ostendere hane sapientiam: cegitetis, an aliter vobie si eonsultwm. H. Ad hoc ipsum, a Soor2tes, venimus, umwquent seienstedufi sv
