mente interroges, alia ego respondeam, cum aliud quam tu conceperim, satisne tibi factum putabis, si- pihilad rem ipsam respondero? Mihi quidem sat erit, inquit: tibi non, ut arbiiror. lum ego, per Iovem non prius respongebo. quam quo modo respondendum sit, intellexero. Non respondes, inquit, ad ea semper quae mente concipis: quoniam nugaris, Socrates, el vanior es admoduiu quaam. oporteat. Agnovi tunc illum mibi iam subiratum, lguod xerbaa quihus, me irretiri studebat, dispergerem. Venit mihi practerea in mentem Connus, qui adversus 1e saepenumero indignatur, quotiens illi hon pareo; deinde fe spernit nt rudem. Postquam igitur, cogitavi horum docttinae me tradere, arbitratus sum obsequi oportere, ne quis orum me ui irieptum et indocilem respuat. guocirca et illi inquam, Si tibi 1ita, Euthydeme, videtur agendum, ita agatur. tu namque me multo melius disputandi rationem intelligis, cum tu artem hanc teneas, ego vero sim rudis, lideoque interroga iterum ab initio. Responde rursus, inquit, utrum scis aliquo quae scis, an nullo? Anima, inquam. ic;, 2it ille, rem anucipat et plus quam rogatus sit, respondet. non interrogo, quo
