So. Utrumi igitur et quo pacto dicis ipse melius esse-haec facere? dic age, quem terminum statuas. Pol. Tu vero, o Socrates; id definias. So. Ego igitar, o Pole, dicam, si a me. audire mavis, videlicet quando quis haec iuste facit, melius esse: ando vere iniuste, peius. lpol. Quasi vero arduum sit, o g?)cratea, te refellere. ac non puer etiam quivis refellere possit. So. Magnam illi puero -hagebo gratiam, 1iibi quoque non minorem, ssi ine refellens ab. errore eiusmodi liberaveris. te igitur oro, ne tibi molestum sit beneficium. hoc in. amioum conferre: sed iam xefelle. lpol Atqui, o Socrates, nihil opus est antiquis exemplis ad te confutandum. si quidem hesterna nuperque gesta manifeste declarare possunt, iniustos plerosque esse felices. So. (auapnam ista? Pol, Archelaum Perdicae lium Macedoniae dominantem, vides?. So. Etsi non video, saltem audio. Pol. Felixne igitur tibi videtur an infelix? So. Nescio equidem, o Pole, nunquam enim, apud ipsum fai.
