So. Quoniam videlicet magno liberantur malo. qua mq:. er utile est tolerare dolorem, ut sanus evadas. Pol. Procupdu io. So. An ergo felicissimus, quantum ad. corpus attinet, is foret, qui per medicinam curatus convaluerit: vel potius qui a principio non aegrotaverit? -Pol. Gerte qui non aegrotarit. So. Nempe non in hoc consistere videtur felicitas, ut liberemur a malis: sed ut ab ipso initio simus incolumes. Pol. Ita est. So. Quid vero si duo male vel corpore vel animo affecti sint, uter horum miserior? num qui curatus liberatur a male, an qui minime? Pol. Qui non curatur. So. Nonne in iudicio puniri, a maximo quodam malo, id est a pravitate, liberatio erat? Pol. Erat cerie. so. Quippe cum punitio iusta moderetur, iustioresque efficiat, tanquam medicina quaedam improbitatis. Pol. Ita est. So. Velicissimus ergo qui non habet animi vitium: quandoquidem id maximum. apparuit esse malum. Pol. Absque dubio
