Luces Auroræ fulgentes exsurgunt aquarum veluti unde fulve;
Ea reddit omnia aperta et pervia: est clara alma Maghoni.
Augusta conspicitur, magna, fulgens: splendor tuus radiique ad cœlum evolant;
Formam revelas splendida, Aurora Dea, radians luminibus.
Vehunt eam lucentes fulvi radii, splendentem, magnam, celebratam.
Ut heros telis feriens repellit hostes, ita ipsa celeriter fugat tenebrarum quasi turbas.
NOTA.
Apam normayah contractum ex apam na urmayah, i.e. ad litteram, aquarum non
(vere unde, sed guasi) unde. Similem locum citat Buarrosip. p. 219. in not. ad
Pantin. IV. 4. 135, Frequentissimus est hic usus particule na in comparationibus
pro adsuetiori nobis iva.
. Dadriksha i. q. drisyate-—Avishkrinushe i. q. prakatikaroshi. Say.—Junge ut +
apaptan. Sim i. q. enam. Nicu. tv. 2.—Gavah i. q. rasmayah. Nien. 1. 5.—Arunasah pro arunah, vid. Panin. VII. 1. 50.—Arunyo gavah “ radii lucentes,” teste Yasca attributum Aurore (ushasam) proprium sunt: hoe equidem colligo ex loco Nicu,. 1.
15. quem hic totum describam.
