VBI eft, obfecro, in his 13. annis vfque ad 20005. annum, equinoctium die 27. Martij? Ego certe reperio, id vltra biduum, aut triduum, & paulo amplius à die 21. non abeffe, etiamfi verum æquinoctium ex Tabulis Prutenicis,adhibita femper formula, aquationis Calendarij Gregoriani,fupputetur. Sed videlicet acutus ille Mathematicus, homo fimplex, & ad recte facta calumniandū natus, neminem fore exiftimauit,qui ad eius vaticinationem de prolapfione equinoctij ad 27.diem excutiendam in futura fecula nume- rando progrederetur. ΙΟ uum elle perfe &tum,etiamfi ta veris motibus tione 21. Martij con
QVOD fi poft tantum annorum interuallum (fimundus tam diu duraturus eft) con- Calendariu no ftaret,tabulas Prutenicas adhuc congruere motibus cæleftibus, quis non videt,fi in Eccle- fiaftico Computo regulare quid, atque equabile, ad fefta mobilia ex motibus cælorum bule Prutenica cognofcenda, eft proponendum rudi populo, (quod omnino effe neceffarium, abunde adhuc confenti cap. 4.& alijs in locis à nobis oftenfum eft,) aptiffimam effe noftram intercalandi rationem, rent poft annos quæ ad anni magnitudinem mediam accommodata per 400. annos progreditur? Hac =0000. enim intercalationis formula adhibita, æquinoctium fuapte fponte ad diem 21. Martij redit, licet propter anni Solaris inæqualem magnitudinem, fiue propter equinoctiorú pre- ceffionem in æqualem foleat interdum à die 21.aliquantum vltro citroque euagari: vt iure optimo æquatio hæc noftra æquinoctium circa diem 21. Martij conferuare dici poffit.
10 NON eft tamen prætereundum hoc loco, æquinoctium, fi æquatio noftra ad Cur æquino Alphonfinum annum, fiue medium inftituta adhibeatur, frequentius confequi diem 2 1. din noui Ca- &tium æqua menfis Martij, quam anteuertere, maioreque interuallo ab eodem die 2 1. verfus menfis ledarij frequen finem recedere, quam verfus principium menfis. Quoniam enim, vt dictum eft, minimus sius poft diem annus requirit annos 84. ad æquinoctij anticipationem per vnum diem, Alphonfinus au- tingat in cœlo, tem, fiue medius poftulat annos 134.& maximus annos 329.fit vt maior fit velocitas, qua quam aute dis æqnationem maximo anno debitam præuenimus, quam tarditas, quæ æquationem mini- 21, mo anno refpondentem prorogamus. Quare cum annus fere eft maximus, deuoluetur quidem æquinoctium ad pofteriores dies menfis, quod plures dies intercalares per no- ftram æquationem medij anni omittantur, quam res exigit; & quando annus fere mini- mus eft, æquinoctium ad priores dies menfis regredietur, non tanta tamen celeritate, quanta ad finem menfis eft prolapfum, propterea quod non tot dies intercalares per equa- tionem noftram anni Alphonfini retenti funt, qui propter annum minimum debuiffent omitti, quot prius omiffi funt,quos maximus annus retinendos effe præfcribebat. Sed hæc res tanti momenti cenferi non debet, vt propterea alia æquatio inftituenda fit, cum nulla alia tam facilis excogitari poffit,quæ æque bene, ac noftra, æquinoctium diu in eadem fe- de conferuet,præfertim cum fecundum noftram æquinoctium fuopte nutu ad diem 21. re- uertatur, ibidemque rectius retineatur, quam fecundum alia æquationem quamcunque.
QVOD vt planum fiat,euidentiufque adhuc appareat, neceffario affumptum effe an- Aequationem num Alphonfinum, qui medius eft, vt equatio ftata, ac determinata prefcriberetur. non quamcuq. præ- autem annum minimum maximumue, vt cap. 5. tradidimus, fupputauimus æquinoctium ad annum Al- v.g. anni 5084. adhibita equatione tum fpatio quouis annorum 84. quos minimus an- phonfinum in- nus requirit ad anticipationem equinoctij per vnum diem, tum fpatio quolibet annorum ftituitur,detur- 329.quos maximum annum poftulare diximus, vt æquinoctium anticipet vnum diem. Atium è propria Itaque fi prior ęquatio vfurpetur, ablati erunt anno 5084.(decem illis,qui anno correctio- fede longius nis exempti funt, annumeratis) dies omnino 51. incidetque æquinoctium in 7. ferme, quam oporters diem Aprilis,diebus fcilicet 17.poft dié 21.Martij.Si autem pofterior æquatio adhibeatur, ablati erunt omnino dies duntaxat 21. æquinoctium vero cadet in diem fere 7. Martij, nimirum 14. diebus propemodum ante diem 21. Martij. At noftra equatione adhibita, omiffi ad eum annum vfque erunt dies 36. & æquinoctium die 21. Martij ante mediam noctem fere continget, vt ex proximo calculo fuperiorum 13. annorum manifeftum eft. Vides igitur, æquinoctium ex minimi anni æquatione à die 21. Martij verfus pofte- riores menfes nimis magno interuallo recedere; ex æquatione vero anni maximi nimis longe verfus initium menfis ab eodem die 2 1. relabi: quod tamen equatio medij anni cir- ca cundem diem 21. fatis apte congruenterque conferuat, atque tuetur. EODEM pacto calculus indicabit, æquationem ad quemcumque alium annum in- ftitutam,præterquam ad medium, æquinoctium è propria fede,quam ei die 21. Martij fixi- mus, longius, quam oportet, deturbare. Pater hoc ex anni magnitudine dierum 365. hor.5.min.5 3.fcc. 2. ter. 37. quæ annos ferme 207. ad anticipationem vnius diei poftulat, ac proinde apta effe videri poffit, vt ad eam æquatio prefcriberetur, cum anni 207. me- dium eam, qua bare æquino-
