Jump to content

Pagina:Romani calendarii explicatio (IA CAS260ARomaniCalendarii processed).djvu/132

E Wikisource
Haec pagina nondum emendata est
96
CALEND. GREG.

num inftitutam

dium pene locum obtineant inter annos 84. & 329. quos minimum annum, ac maximum requirere diximus, vt æquinoctium anticipet vnum diem in Calendario. Videamus ergo, an hæc equatio tambene æquino&tium ad diem 2 1. conferuet, quam noftra. Igitur calcu- lus docet, anno 2940. exempli caufa, quo per hanc æquationem exempri erunt dies 18. in vniuerfum, equinoctium fieri die 18. Martij fub ortum Solis nimirum 3. diebus, & co amplius, ante diem 21. Martij; anno vero 10020. quo, eadem equatione adhibita, abla- ti erunt omnino dies 5 1.æquinoctiu contingere die 1.Martij fub ortum etiam Solis,diebus fcilicet 20.& eo amplius,ante dié 21.Martij.Conferamus iam hæc æquinoctia cũ equino- tijs eorundem annorum ex noftra æquatione,comperiemusq. ea(etfi anni 134.quibus fe- cundum eam vnum diem anticipat æquinoctium,non obtineant medium locum inter an- nos 84. & 329. quos minimus & maximus annus ad vnius diei anticipationem exigunt) tanto interuallo equinoctium ex fede propria non detrudere; cum anno 2940. ęquino-) etium exhibeat die 19. Martij poft mediam noctem: anno vero 10020. idem reijciat in diem 23. Martij poft mediam noctem.. - Aequationem

EX quo efficitur, noftram æquationé à nemine iure reprehendi poffe,cum nulla aptior: ad medium an- afferri poffit,nifi quis inæquabilem atque irregularem pro uaria anni magnitudine, varijs iure non poffe temporibus dicat adhibendam effe.quod iamdudum ab vfu, & confuetudine Ecclefię ex- reprehendi.. clufimus.


CAPVT VII


Soluuntur dubitationes variæ de æquali anni Solaris formula in Calendario nouo prafcripta.


AMETSI ex ijs,quę fuperioribus duobus capitibus fcripfimus,facili negotio refutari poffunt omnia,quę aduerfus Gregorianam anni corre- ctionem (quod ad equinoctij reftitutionem ad diem 21.Martij, eiufque in eodem conferuationem attinet) afferri poffunt: vt tamen veritas ma- gis appareat, non inutile fuerit, difficultates nonnullas, quas vel illi, qui omni ftudio huic correctioni contradicunt, afferre folent, vel quæ alicui occurrere poffent, hoc loco proponere,cafque diffoluere.


PRIMVM igitur ad conuellendum funditus nouum hoc Calendarium, anxio ac 1. Argumétum aduerfus Calen folicito animo apud fe non pauci exquirunt, quafnam tabulas Aftronomicas Gregoriana darium nouum. hec Calendarij emendatio, fequatur, Alphonfinafne, an Prutenicas, an vero aliquas Solutio. darium reftitué alias. Et vero quafcunque tandem approbet, videntur prima noui Calendarij fundanien- ta vacillare, propterea quod nullarum, inquiunt, tabularum ad hanc diem editarum cal- culus cum coelo exacte congruit:quippe que incertę fint,& ftrenuum aliquem reftitutorem defiderent: atque hanc communem effe omnium Mathematicorum querelam affirmant. Ex quo colligunt, Calendarium nouum nulla ratione effe perfectum, aut perpetuum, ac proinde neque omnibus feculis fine vlla mutatione duraturum, cum eius fundamentum minime firmum fit.


RESPONDETVR, in hoc correctionis negotio tabulas Prutenicas, tanquam hac Prutenicas ra- ætate celebriores, ac probabiliores effe adhibitas. Hinc enim factum eft, vt cum doceant bulas ad Calen interdum plures annos quam 134. requiri, vt æquinoctium anticipet vnum diem in Ca- dum effe adhi- lendario, interdum vero pauciores; æquatio anni Solaris ad mediam anni magnitudi- nem inftituta fit, perinde ac fi fingulis fpatijs annorum 134. vno die verfus principium menfis æquinoctium progrederetur; vt hac mediocritate nimia illa tarditas, ac velocitas anni maximi, ac minimi quodammodo compenfaretur. bitas. tabularů Aftro


Neque vero diuturnitati, aut conftantiæ Calendarij varietas, atque inconftantia ta- Inconftantiam bularum Aftronomicarum officit. Nam vt cap. 5. diximus, perfectio, ac perpetuitas Ca- nomicarum no lendarij non confiftit in eo,vt motibus cæleftibus ad vnguem omni tempore refpondeat, obeffe perfectio æquinoctiumque in die 21. Martij ita fixum fit, atque ftabilitum, vt ab eo nunquam, tati Calendarij etiam noftra,vel alia quacumque adhibita æquatione, poffit dimoueri, cum hoc fieri nul- ni ac perpetui- lo modo poffit, cu ob tabularum mutabilitaté, quafcunque tandem fequi velimus, tum ve-

ro maxime, fi via quædam media, æquabilis, fiue regularis, & ad vulgi captum accom-

modata