rum fit æquinoctium, quippe cum in annis etiam poft biffextiles primis in diem 20. Martij Reftitutionem incurrat, id mirificè omifsionem diei intercalaris anno 1700. faciendam comprobat, vt ni- equinocti ad mirum hoc modo in annis poft biffextiles, æquinoctium ad diem 21. retrahatur. diem 21. Mar- tij per omifsio- calatis ano calumniatur.
NEQVE verò reftitutio hæc dici intercalaris anni 1700. eft tantum verfuræ folutio, nem diei inter vt aduerfariorum quidam calumniatur. Nam etfi futuris annis poft annum 1700.ob ipfam 1700. non effe dici exemptionem, æquinoctium annorum,qui fecundi funt, ac tertij poft biffextiles,tranf verfur folutio feretur in diem 2 2. Martij, & longo poft tempore in 23. etiam diem, non tamen vitio ver- nem, vt quidã ti hoc poteft noftræ æquationi, fed inæqualitati anni Solaris. Cum enim, vt fupra often- fum eft, æquatio anni debeat effe æquabilis, regularifque, vt ab omnibus pofsit facile per- cipi, anni autem magnitudo inequalis fit, modo maior, modo minor, fit vt, fi adhibeatur Aequinoftium æquatio media anni magnitudini congruens, quæ fola æqualis eft, & vniformis(quemad- ob anni inæqua modum vfus Ecclefiæ poftulat) æquinoctium non pofsit in die 21.Martij perpetuo confer- partem a die 21 uari, vt proximo cap. oftendimus, fed a 21. die modo ad 22. & 23. diem deuoluatur, mo- Martij recede- do ad diem 20. & 19. tranfcendat.Deuoluetur autem ad diem 22. & 23. quando anni ma- gnitudo maxima erit, atque idcirco plures anni, quam 134. ad anticipationem vnius dici Aequinoctium requirentur, vt hoc noftro feculo ferè contingit, accidetque continenter vfque ad annum quando ex die 2080. propterea quòd toto hoc tempore annus vertens maior eft Alphonfino, vt ex ante- litate in vtraq. re. 1.ad 2. & 23 cedente cap. liquet. Sed inde ad 2 1. diem regredietur, cum annus vertens minor fiet Al- deuoinatur, & quando ex die regrediatur. quando ad 2. phonfino, quod tunc pauciores annos quam 134. ad vnius diei anticipationem æquino- reuertatur. Ite tium defideret. At vero ex die 21. ad 20. & 19. Martij progredietur æquinoctium,quan- 21.ad 20.& 19. do propter minimam anni magnitudinem, vt diximus, ad 21. diem regreffum erit,& an- recedat, & quan nus adhuc minor reperietur, quam annus Alphonfinus. Quam primum autem annus ef- do inde ad 21. ficietur maior, retrocedet a quinoctium ad diem 21. ex die 19. & 20. Dies ergo 21.Mar- tij æquinoctio afsignatus medium quodammodo locum tuetur inter diem 23. & 19. ad Diem 21. Mar. quos vfque ita excurrit æquinostium, vt vltra excurrere vix pofsit, ne plurimorum qui- dem fpatio feculorum, fed inde pedetentim ad diem 21. vitro regrediatur, vt proximo locum habere cap. oftenfum eft. Itaque hæc aut verfura non eft, aut fi quo modo verfura dici poteft,non inter 13. diem decoctoris ad perdendam, fed prudentis patrisfamilias ad conftituendam rem familiarem que excurrere verfura, temporis caufa, putanda eft.
- quinoctio affi
gnatum mediů & 19.ad quos vf Chium; cum in- poteft æquino-
QVOD fi quis inftet, atque vrgeat, ex hac æquinoctij ad diem 23. Martij, & ad 19. de fponte fua excurfione (quam vitari non poffe nos afferimus) effici, vc Pafcha poffit & in vltimo men-, ad diem 21. re- fe, & in fecundo celebrari.quod abfurdum effe videtur. Refpondeo primum, perraro hoc dcat. poffe accidere. Etfi enim æquino&tium ad diem 22. vel 23. deuoluatur,nunquam tamen Pafcha raro in propterea Pafcha in vltimo menfe celebrabitur, nifi cum Epacta xxiij. vel xxij. erit in vfu, vlcinum, vel fe quod raro vfu venit, cum non in quolibet cyclo decennouennali Epactarum vtraque Epa- fans ta xxiij.vel xxij.in vfum veniat,fed ex omnibus 30.Epactarum Cyclis,de quibus poftea,in dario incurre octo duntaxat. Nam ex reliquis 22. cyclis, Epacta xxiij. reperitur fola in 11. cyclis, & " cundum mensé in nouo Calen- $e. Epacta xxij. in alijs 1 1. vt infra ex tabula Epactarum expanfa patebit. Huc accedit, quod hic error, fi quando ex natura cycli occurrat, fæpenumero per literam Dominicalem tollitur, ita vt Pafcha poft æquinoctum, ac proinde in primo menfe celebretur, etiamfi illæ Epactæ in vfu fint, fuafque Lunas xiiij. in menfem duodecimum conijciant. Pari ra- tione, quamquam æquinoctium ad diem 20.vel 19.Martij progrediatur, nunquam tamen fc, vt interdum idcirco Pafcha in fecundum menfem reijcietur,nifi Epacta xxiiij. vel xxv. currente, quod Pafcha in vlu- etiam perraro fiet. Nouum non ef mum, vel fecun du meufem in- cidat. Erroré dici non in 2. menfe, cu
DEINDE fac vtrumque accidere, nouum tamen id in Dei Ecclefia, & inufitatum non eft, cum id iplum neceffario quoque contigerit ipfius Concilij Nicæni-temporibus, quando Decretum de legitima Pafcha celebratione.conditum;vel potius confirmatum eft, debere, fi non- vt fupra cap. 5. demonftrauimus. Quin etiam, quanquam annus Solaris æquatione non numquam Pa- egeret, fed æquinoctium femper diebus 21. & 20. Martij affixum effet, atque vetus Ca- fcha celebretur lendarium retineretur, reijceretur tamen Pafcha neceffario in fecundum menfem, quo- tiefcunque, æquinoctio in diem 20. Martij incidente, (quod in annis biffextilibus necef- queat, propter fario poffe euenire, fupra oftendimus) Luna xiiij. in eundem 20. Martij diem caderet. æquinoctiú po- Nec uero quifquam in hoc Ecclefia Catholicam iure reprehendet,quod nonnunquam Pa- ftulat fine ouú fcha celebret in primo, vel fecundo méfe, quando id ratio Cycli, vel dies aquinoctio præ- cipratur,fiue ve fixus ita exigit, cum nullo modo vitari id poffit; vt propterea error nequaquam dici me- tus retincatur. reatur: præfertim vero, quod Ecclefia iam à iugo legis Mofaicæ fit liberata. Nonne enim ante Calendarij correctionem, maxime hoc feculo, (vt de alijs annis præteritis taceam) id vitari ne-- duos dies, quos Calendariu re- Pafcha
